vrijdag 23 november 2012

Ze vocht tegen haar tranen

Ik weet wel waarom ik zo weinig klanten heb. Ik wil dit niet, ik verafschuw het maar ik weet ook niet hoe het anders zou moeten. Alles mislukt mij in het leven. In Roemenië is geen werk, ik ben nog bezig met een studie. Maar wanneer ik mijn diploma heb weet ik niet wat ik er mee moet doen. ZE liet haar beide armen zien vol met krassen en op sommige plaatsen was het best diep  gegaan. Eigenlijk wil ze niet meer leven.

Mijn woorden dat ik een groot respect voor haar had omdat ze onder moeilijke omstandigheden toch weer de draad oppakte en maar weer doorging raakte haar heel diep. Ze vocht tegen de tranen die in haar ogen kwamen.

Een ander meisje van net 20 uit Afrika is van kind af aan al verkracht en mishandeld. Uiteindelijk naar Holland gebracht om er te werken in de prostitutie. In verwachting geraakt van haar pooier die niets met een kind te maken wil hebben. In een asielzoekerscentrum gezeten en uiteindelijk een klein kamertje waar ze nu weg moet omdat de verhuurster geen baby in haar woning wil.

Maar ja wat moet je wanneer je de taal niet spreekt en in Holland van instantie naar instantie moet. Je wordt teruggebeld, verstaat het niet dus doet niet het juiste. Ze heeft nog niets voor haar dochtertje dat in december geboren moet gaan worden. En wanneer ze straks geen woning heeft en dus dakloos is wordt je dochter ook nog eens van je afgenomen. Een maatschappelijk werkster heeft echt van alles geprobeerd maar nergens kon ze onderdak krijgen. Toen werd ze door iemand op ons gewezen. Na drie ontmoetingen kon er pas een klein glimlachje op haar gezicht komen. ze ontspande weer een stukje toen we een doos vol met babykleertjes voor haar neerzette. Kleertjes bekijken, netjes opvouwen. Onderhand kwam er ook nog een toezegging binnen voor meer kleertjes, twee teamleden kwamen binnen met een Maxi Cosi. Het één na het ander kwam op gang, zelfs nog iemand die haar taal sprak. Volgende week gaat ze naar Mercy Place, vanaf nu gaan we schouder aan schouder. Al zo'n drie maanden had ze nauwelijks geslapen vanwege alle problemen en spanningen. Samen hebben we daar voor gebeden en de afgelopen nacht heeft ze aan één stuk door geslapen.

Een ander meisje van 22 wilde de afgelopen weken niet zoveel met ons te maken hebben. Vandaag ging de deur wijd open. Ze had al een grote hoeveelheid goedkope wijn  op om te kunnen volhouden. Dit is dagelijkse kost voor haar, alleen zo kan ze dag en de omstandigheden aan. Nu had ze een arm om haar heen nodig, een bemoedigend woord en even een paar mensen die werkelijk om haar gaven.
En daar waren we.

Schouder aan schouder elke dag opnieuw.

Doet u mee?

Frits Rouvoet.

06 54985459
frits@fritsrouvoet.nl
www.fritsrouvoet.nl
Giro 4103912 tnv STICHTING BLOOD-N-FIRE
Wij zijn een ANBI erkende stichting

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen