dinsdag 1 mei 2012

24 augustus 2011: Negentien jaar oud

Toen ze achttien jaar werd kreeg ze te horen dat ze het huis uit moest en is ze met haar vriendje naar Holland gekomen. Hij had natuurlijk niet direct werk dus ging zij voorlopig even werken in de redlight totdat hij werk had. Dat lukte niet maar er was wel een auto nodig en een leuk appartement van een kleine € 2000,00 per maand. Elke avond lekker uit en zij betaalde alles. Nu is hij weer terug en staat ze er alleen voor. Gisteren werd ze negentien en alles wat ze nu in haar zak had was € 40,00.
Elke dag probeert ze geld te hebben voor een hotelkamer. Aan een (andere) toekomst denkt ze maar niet. Ander werk zonder een opleiding en de hollandse taal te spreken is niet in zicht. Negentien en zonder hoop. Ik hoop dat ze op onze afspraak voor aankomende vrijdag komt. We willen zo graag samen met haar de situatie goed inzichtelijk maken en de mogelijkheden op een rij gaan zetten. Het zou niet de eerste keer zijn dat dat het onmogelijke toch mogelijk werd. Deze week was er ook een jonge dame die geen opleiding had, geen hollands spreekt en zich met moeite in het engels wat kan uitdrukken toch een baan kon krijgen. Toen we haar dit vertelde verscheen er toch weer hoop op dit nog zo kinderlijke koppie. We hopen ook met deze jonge dame schouder aan schouder een goede toekomst voor haar te kunnen opbouwen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen