zaterdag 16 mei 2015

Flitsen uit attractiepark Amsterdam redlight

Attractiepark redlight Amsterdam
Aardig eind in de vijftig zal ze zijn denk ik. Af en toe hebben we een gesprekje wanneer ze daar behoefte aan heeft. Afgelopen woensdag ging haar deur gelijk open toen ze ons zag en ze vertelde ons dat ze er helemaal door heen zat. Natuurlijk beseft ze dat de jongere meiden om haar heen eerder een klant binnen halen dan zij. En het is de laatste weken toch al zo moeilijk voor de dames om hun geld te maken. Dus voor haar helemaal. Jarenlang heeft ze in een fabriek gewerkt maar werd vervangen door jongere krachten en om voor haar zes kinderen te kunnen blijven zorgen moest ze op een gegeven moment wat en besloot ze uiteindelijk om als prostituee te gaan werken. Nu deze kinderen volwassen zijn gaan ze hun eigen weg en kijken niet naar hun moeder om. Enkele van hen weten wat zij doet doet en waarom maar weigeren enige hulp aan deze vrouw. Natuurlijk hoor ik alleen haar kant van het verhaal maar als ik dan zie hoe volkomen kapot ze daar staat; huilend en ontredderd mij aankijkend dan doet dat wat met je. We hebben samen gebeden, ze heeft even uitgehuild op mijn schouder en we hebben haar uitgenodigd om op ons kantoor langs te komen en samen haar situatie eens te overzien.

Diezelfde middag ontmoeten we ook een jonge dame op straat die we van enige tijd geleden nog kennen. Stralend vertelde ze ons dat ze nu alles voor elkaar had. De uitkering, een stageplek en nu een diploma Nederlands op zak. Ze hoopte snel een baan te kunnen vinden. Ik vertelde haar dat ik ongelofelijk trots op haar was en nodigde haar uit om eens een bakje koffie te komen drinken.

Bijzonder was het ook om te bemerken dat een vrouw met wie ik nog nooit contact had kunnen krijgen een goede band had met mij collega met wie ik die middag op straat was. Ze had net het boek Bevrijdende Liefde van Francine Rivers uit dat ze van ons had gekregen in haar eigen taal. Het had haar erg geraakt en ze had gevraagd of we nog meer boeken hadden voor haar.

Ook speciaal was hoe ik een jong Oost Europees meisje op straat zag lopen dat ik kende van achter het raam. Ik tikte op haar schouder en en vroeg haar hoe het met haar ging. Ze vertelde dat ze behoorlijk geïrriteerd was omdat ze werkeloos achter het raam stond, niets verdiende terwijl een gigantische stroom toeristen aan haar raam voorbij ging en maar trachtte foto's van haar en haar collega's te maken. Ze ging naar huis en een joint roken. Ik nodigde haar uit met de woorden; "Hey join me and let us drink something together". Met een brede lach accepteerde ze dat en zo zaten we even later met een flesje op de kade aan het kanaal. Lange tijd hebben we daar gezeten en gepraat. Zij vertelde over haar leven en ik over het mijne. Toen ze uiteindelijk weg ging vond ze dat de dag uiteindelijk toch een goede wending had gekregen. Voor volgende week hebben we afgesproken om samen even een ontbijtje te nemen bij Dwaze Zaken.

Het is bizar om te zien hoe in de laatste twee maanden de stroom van toeristen zich vermenigvuldigd. Het was al in het nieuws dat Amsterdam vol loopt met toeristen maar wat er de laatste op de wallen en met name op de wallen loopt is onvoorstelbaar. Groepen van 80 of meer is geen uitzondering. Langzaam lopend, kijkend, lachend en foto's makend gaat deze stroom maar door. Hier en daar gaat de groep een kroeg in. Een eigenaar van één der ramen vond dat het slecht was voor de wallen en dat het district een attractiepark was geworden. Diezelfde middag had een prostituee exact hetzelfde gezegd.

Wat ik heel mooi vond was dat een vrouw die nog werkt mij vertelde dat ze niet zozeer voor hulp op het kantoor kwam maar dat elke keer wanneer ze was geweest ze iets ontving waar ze verder mee kwam. Gaaf om dat te horen maar ook te zien gebeuren in haar. Open gesprekken van twee kanten. Niet de hulpverlener tegenover de hulpvrager maar schouder aan schouder samen op weg en lerend. Elke dag leer ik van deze sterke vrouwen.



Lieve mensen,

Uw hulp is en blijft hard nodig. 
Durft u te delen met wie dat nodig hebben?


Algemene giften kunnen naar: NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE                   
Vrienden worden kan via: de site van Bright Fame 
U krijgt dan gratis een boek naar keuze van Maria Genova of Jane Lasonder.
        
Giften ter ondersteuning van mijn werk kunnen overgemaakt worden 
onder vermelding van mensenhandel op 
NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE

Wil je op de hoogte blijven van ons werk, volg mij dan op:  



Jacqueline en Frits Rouvoet

Frits Rouvoet
Postbus 12274
1100 AG Amsterdam

+31 6 54985459 
                  +31 20 2602118                   

















maandag 4 mei 2015

Bruce Lee, Koning van het riool

Roemenië reis
Van 14 april t/m 25 april was ik met Petra Rouvoet in Roemenië. We bezochten in de eerste dagen diverse projecten die graag iets voor de meisjes die uit de prostitutie komen willen betekenen of dat al doen. Veel organisaties benaderen mij met het verzoek voor preventie en wat zij zouden kunnen betekenen voor de prostituees. Ze zien allemaal het probleem dat veel meisjes op een gegeven moment verdwenen zijn. Het is goed dat er een netwerk gaat ontstaan in Roemenië dat informatie deelt, weet waar de goede opvangplekken zijn en waar de juiste nazorg gegeven wordt zodat deze vrouwen genezing kunnen ontvangen van hun psychische klachten. Veel vrouwen hebben nachtmerries, flashbacks en staan uren onder de douche omdat ze zich vies blijven voelen. Hun droom is aan diggelen want hoe te trouwen wanneer je mannen haat. In deze dagen mochten we goede gesprekken hebben en kregen we zelfs informatie die wij nog niet hadden en wat een geweldige mogelijkheid kan betekenen voor een aantal vrouwen die terug willen keren naar Roemenië. Andere organisaties bleken niets van deze mogelijkheid af te weten en daarom is het zo belangrijk om samen te werken. Hier in Holland en in de thuislanden waar de meisjes vandaan komen. Met name die vele kleine dorpjes blijven verstoken van de nodige informatie.

                                                                            Spreken in Pantelimon
Petra deelt over haar leven
Die zondag sprak ik in de ochtend en de middag samenkomst in een kleine kerk vlakbij Boekarest. Petra deelde over haar leven en raakte daar veel van de aanwezigen mee. Bijzonder hoe deze gemeente het Woord ontving en daar mee aan de slag wil gaan. Volgende keer hebben we afgesproken een miniconferentie te organiseren. Veel van de gemeenteleden leven in grote armoede, Kinderen van wie vader, moeder of beiden in de gevangenis zitten en nu bij een tante of grootouders opgroeien. Zoveel nood maar zo goed om te zien hoe deze arme gemeente daar mee omgaat en hoe er een echte familieband is onder deze gemeenteleden. Respect voor de voorganger die zijn baan opgaf en zich nu fulltime geeft voor de gemeente. Graag zou hij in contact komen met een Hollandse kerk die hun wat zou willen ondersteunen.

EFN conferentie
Link, Minister T.H.E. Angel Tîlvăr
en naast hem 
Emil Constantinescu
voormalig president van Roemenië
Op maandag begon de conferentie van het European Freedom Network (EFN) Het was goed om uit vele Europese landen organisaties te ontmoeten en met elkaar te delen. Een deel van ons nam deel aan een meeting in het Roemeense parlement. Deze dag werd voorgezeten door T.H.E. Angel Tîlvăr de Roemeense Minister van Buitenlandse zaken en de dag werd geopend met een toespraak van Emil Constantinescu, Voormalig President van Roemenië. Een interessante dag waarin diverse organisaties duidelijke taal konden spreken naar o.a. de Roemeense overheid.


Op pad onder de verslaafden
Op dinsdagavond mocht ik mee met Victory Outreach Boekarest de straat op om daar met hen de daklozen en de verslaafden te bemoedigen en eten uit te delen. Wat een schrijnende situaties zag ik daar. Mannen en vrouwen op een matrasje zomaar op de straat tegen een gevel aan. Gezwollen handen en diverse mensen liepen op blote voeten. Jong en oud en zonder vooruitzicht op een goede toekomst.

Bruce Lee "Koning van het riool"

Mee in riool
Op een gegeven moment werd mij gevraagd of ik mee wilde het riool in om daar Bruce Lee te ontmoeten. De Koning van het riool zo wordt hij genoemd. Ik moest even slikken toen ik hoorde dat we een riool in gingen maar wilde toch ook wel graag deze man ontmoeten, Ik had al wel wat over hem gehoord, was toch ook nieuwsgierig en wilde hem graag persoonlijk leren kennen. Drie dagen na zijn geboorte werd hij door zijn moeder naar een weeshuis gebracht en daar achtergelaten.Na de val van Ceausescu kwam hij op straat terecht. Hij was een bedreven straatvechter, verslaafd en dakloos. Na verloop van tijd begon hij te dealen maar ook zich te bekommeren om al die kinderen die hij op straat zag. In de steek gelaten door hun ouders, of geen ouders meer hadden omdat die in de gevangenis zaten. Vlakbij het treinstation Gara de Nord begon hij een opvangplek onder de straten in het riool. Ik daalde een drie meter af en moest gelijk diep bukken om onder een lage balk door te kunnen. Ik werd nog gewaarschuwd om uit te kijken voor de naalden die daar konden liggen. Even verder moest ik zelfs op knieën om verder het riool in te kunnen. 


De toegang tot het riool

Ik denk dat het een anderhalve meter breed was en er was net plaats om daar te kunnen lopen. Aan beide zijdes liepen brede buizen waar warm water door heen stroomde en het was daar binnen dan ook benauwd terwijl het ook nog eens onnoemelijk naar de straat rook. Even wennen dus! Op deze buizen zaten de vele verslaafden waarvan sommigen nog echt jong waren, ik denk wel 10 of 12 jaar. Het is te gek voor woorden hoe ik daar tussen al deze mensen door liep waarvan velen bezig waren met hun naalden om zich de drugs toe te dienen. Wat mij wel opviel was dat het er ontzettend rustig was. Bruce Lee heeft heel duidelijk de autoriteit. Wie er een rotzooitje van maakt op wat voor manier dan ook, vliegt eruit. Tegen het eind na nogmaals diep door de knieën te moeten gaan zat daar Bruce Lee. We hebben een uur met elkaar gesproken, hij was heel open en beantwoordde al mijn vragen. Een jong meisje van ik denk een jaar of zes zat naast hem wat te spelen en lag naderhand op de warme buis te slapen. Twee jongens van nog geen vijftien kwamen even bij hem staan en wilden gewoon even zijn armen om hen heen voelen. Het raakte mij allemaal best wel diep. Ja hij dealt drugs maar hij neemt wel de zorg voor al deze mensen op zich. 


 De overheid doet niets voor ze en de bevolking kijkt ook niet naar ze om. Hij vertelde hoe het altijd al zijn droom was vanaf zijn kinderjaren om anderen te helpen. Ook zei hij me dat hij geloofde in God en dat het zijn opdracht was om dit te doen. Waar ik respect voor heb is dat hij vanuit zijn achtergrond en zijn omstandigheden iets doet wat niemand daar doet. Hij maakt het verschil voor een groot aantal mensen alhoewel ik graag zou zien dat hij zou stoppen met het verhandelen van drugs. We hebben samen gebeden en afgesproken dat ik nog eens langs zou komen. Een bijzondere ontmoeting met een bijzonder mens. Mensen, bid voor Bruce Lee en dat hij werkelijk een ontmoeting mag hebben met Jezus. Dan is hij iemand die een grote verandering teweeg kan brengen in dit gebied. 

Meer informatie over Bruce Lee vindt onder de volgende links; Heftige foto's en korte documentaire 


Samen met Cristi op straat en in het riool
Op vrijdagochtend mocht ik spreken tijdens de inloop van Victory Outreach. Het is altijd bijzonder om aan hen die niets hebben een boodschap van hoop te brengen. Na afloop tijdens de lunch met een aantal van hen goede gesprekken gehad en samen kunnen bidden. Deze dag ontmoette ik Pastor Lucas die dit werk een aantal jaren geleden begon. Wat een bijzonder mens, samen met zijn vrouw staan ze naast deze mensen, ploeterend in de modder met zo weinig middelen. Geen mooie woorden maar echte daden. Gaaf om de getuigenissen te horen van ex-verslaafden die nu al mee de straat opgaan. 

Wanneer ik daar zo rondliep kan ik mij zo goed voorstellen dat meisjes er voor kiezen om in de prostitutie te gaan. Verleden jaar sprak ik met een paar meisjes die zichzelf daar aanboden om de nacht met mij door te brengen. Hopend op een beetje geld zodat ze weer wat voor hun kinderen hebben. Ik kan mij voorstellen dat je als jongen gaat stelen en meegaat in de criminaliteit. Ik praat het zeker niet goed maar ik groeide niet in hun omstandigheden op. Vanmorgen kwam ik deze poster van Loesje tegen. Laten we daar maar eens goed over nadenken voor we oordelen over een ander.




Lieve mensen,

Uw hulp is en blijft hard nodig. 
Durft u te delen met wie dat nodig hebben?

Algemene giften kunnen naar: NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE                   
Vrienden worden kan via: de site van Bright Fame 
U krijgt dan gratis een boek naar keuze van Maria Genova of Jane Lasonder.
        
Giften ter ondersteuning van mijn werk kunnen overgemaakt worden 
onder vermelding van mensenhandel op 
NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE

Wil je op de hoogte blijven van ons werk, volg mij dan op:  




Jacqueline en Frits Rouvoet

Frits Rouvoet
Postbus 12274
1100 AG Amsterdam

+31 6 54985459 
                  +31 20 2602118                   










vrijdag 10 april 2015

Zij was moeilijk, lastig en niet te helpen

Ik ken haar al zo'n 8 jaar denk ik. Regelmatig spraken we haar in haar raam op de wallen. De vele problemen en onoverzichtelijke situaties in haar leven waren overweldigend voor mij en hoe moest het dan wel niet voor haar zijn. Ze probeerde altijd maar weer sterk te zijn daar in haar kleine rood verlichte kamertje om geld te verdienen voor haar kinderen in haar thuisland. Maar aan ons gaf ze keer op keer aan dat ze het niet meer aan kon. Daardoor begon ze steeds meer aan haar verslaving toe te geven wat haar natuurlijk verder in de problemen bracht. Soms maakte ze de beslissing om te stoppen met de prostitutie en haar verslaving maar lang hield ze het nooit vol. Na een zoveelste abortus ging het helemaal bergafwaarts en probeerde ze nog op de straat haar geld te maken.

Op een ochtend een jaar of twee terug nadat wij haar al geruime tijd niet gezien hadden, stapte ze zomaar ineens ons kantoor binnen. Ze zag er zo anders uit, rustiger, een heldere blik in haar ogen en een brede lach op haar gezicht. Trots vertelde dat ze dat ze al enige tijd geleden gestopt was en in een opvang zat. Ze wilde echt anders en dat straalde ze ook uit. Naast dat ze ons dit wilde laten weten vroeg ze of ik voor haar wilde bidden omdat ze God wilde betrekken in dit nieuwe begin. Na deze morgen hebben we haar lange tijd niet gezien tot afgelopen dinsdag 07 april.

Daar stond ze ergens op de Damrak in het centrum van Amsterdam, Ik herkende haar direct en was blij haar weer te zien. Zij was sprakeloos en kon er niet over uit dat ze die morgen gebeden had om met mij weer in contact te kunnen komen en daar was ik dan een paar uurtjes later. We hebben even koffie gedronken in ons voor haar nieuwe kantoor en daar hoorde ik hoe hopeloos haar situatie was. Vanuit de hulpverlening rondom haar had ze alleen maar gehoord dat ze haar niet verder konden helpen omdat haar omstandigheden zo complex waren. En dat was precies wat ze al haar hele leven lang gehoord had. Zij was moeilijk, lastig en niet te helpen.

De volgende ochtend hadden we weer een afspraak en hoorden we van haar hoe ze in de afgelopen periode soms bij het water stond en graag erin wilde springen. Zwemmen kan ze niet en het zou een einde maken aan al die pijn, het gevoel dat ze niemand was en aan de last die ze was voor de mensen om haar heen. Maar al gauw waren daar de gezichten van haar kinderen in haar geest en wist ze dat ze dat niet moest doen.. Wel vroeg ze zich af hoe het zou zijn wanneer ze er per ongeluk in zou vallen.

Ook kwam naar voren hoe ze het had ervaren hoe ik in het verleden keer op keer voor haar raam stond. Soms deed ze net of ze aan de telefoon was of vertelde ze dat er elk moment een klant kon komen. Andere keren als ze mij zag liep ze gauw weg van het raam zodat ik haar niet zou zien. Toch zij ze; "Frits het was zo bemoedigend dat er iemand daar rondliep die mij niet opgaf, iemand die echt om mij gaf en maar aanhield en niet losliet". Al had ze mij maar even gezien dan kon ze weer even door. Dit was ook echt bemoedigend voor mijzelf natuurlijk. Hoe vaak loop ik daar niet rond en denk wel eens wanneer er om wat voor reden dan ook geen contact mogelijk is: Daar loop ik dan maar weer als gekke gerritje te vragen hoe het is. Gaaf om te horen hoe iemand het dan toch ervaart en wat je ook zonder contact voor iemand mag betekenen.

Vandaag, vrijdag de 10e april kwamen twee vrouwen ons vertellen dat ze 
niet meer willen werken in de prostitutie. Met eentje hebben we al geruime 
tijd contact en de ander kwam nu na een paar weken terug op de gesprekken 
die er geweest waren.

Op dit moment ben ik ook heel druk met een jonge vrouw, slachtoffer van mensenhandel en al enige tijd gelden dit jaar uitgestapt. Haar leven was en is zo complex dat het voor haar moeilijk is om de afspraken die we samen maken op het moment dat het nodig is in haar hoofd te kunnen waarmaken. "Ik krijg het gewoon in mijn hoofd niet bij elkaar", vertelde ze. In de afgelopen jaren kreeg ze regelmatig te horen dat ze niet gemotiveerd was en geen keuzes wilde maken door de diverse instanties om haar heen. Dat voelde zo oneerlijk want ze wilde zo graag anders. Samen zijn we nu met veel geduld aan beide kanten op weg. In ieder geval is ze ontzettend eerlijk zodat we nooit lang behoeven te praten en vertrouwen is er ook in elkaar.

Komende dinsdag vertrek ik voor een kleine twee weken weer naar Roemenië. Ik zal daar samen met Petra Rouvoet diverse projecten bezoeken met wie we zullen samenwerken om vrouwen te kunnen laten terug keren naar hun land. We zijn druk bezig om oa met Vrienden van de Hoop een keten te realiseren om vanachter het raam in de redlight, via onze opvang hier in Holland en een opvang in Roemenië naar uiteindelijk een zelfstandig leven met familie en eventuele kinderen. Voor een langdurig verblijf in hun thuisland is ook een baan nodig en daar zijn we dan weer mee bezig om een aantal mooie projecten op te starten.

Lieve mensen, wij of eigenlijk de vrouwen hebben uw steun hard nodig. Om straks op eigen benen te kunnen staan zijn uw gebeden natuurlijk nodig maar ook financiele steun is daarbij nodig. Misschien door een persoonlijke gift of een actie vanuit uw kerkelijke gemeente, de school in uw omgeving of een bijdrage via uw werk.

Denk, bid en werk met ons mee!
Samen
SCHOUDER AAN SCHOUDER


Algemene giften kunnen naar: NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE                   
Vrienden worden kan via: de site van Bright Fame 
U krijgt dan gratis een boek naar keuze van Maria Genova of Jane Lasonder.
        
Giften ter ondersteuning van mijn werk kunnen overgemaakt worden onder vermelding van mensenhandel op NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE

Wil je op de hoogte blijven van ons werk, volg mij dan op:  






Jacqueline en Frits Rouvoet

Frits Rouvoet
Postbus 12274
1100 AG Amsterdam

+31 6 54985459 
                  +31 20 2602118                   

zondag 29 maart 2015

Dor en doods! of Zijn Leven?

Ezechiel 37
Vanmorgen ( 29 maart 2015 ) onverwachts gesproken in de Christengemeente te Huizen. De avond ervoor werd ik tijdens een feestje van een goede vriendin gevraagd om de volgende ochtend te spreken en direct was daar dat gedeelte van de dorre doodsbeenderen uit Ezechiel 37. Dus vanmorgen gesproken over al die dorre en doodse plekken en situaties in ons leven. Na afloop mogen bidden voor diverse mensen en wat is het dan geweldig om te zien hoe God geneest en bevrijdt. Situaties in het leven van mensen die ik niet kende maar God wel. Dat je de juiste woorden vindt en mag uitspreken en ziet hoe God doorbreekt in het leven van die ene, soms al zo lang zoekend en worstelend om te overleven. Maar God heeft ons niet bedoeld om te overleven maar om te leven. Daar waar situaties ons kunnen neerdrukken en het leven aan ons voorbij schijnt te gaan daar wil Hij komen met zijn leven. Niet een dikke streep trekken en maar proberen verder te leven en telkens weer onderuit gehaald worden of dat je verleden je weer voor de zoveelste maal inhaalt maar werkelijk in een proces van genezing en herstel komen omdat je Hem in je situatie vraagt en wanneer je Hem daar vraagt te komen en je vind Hem daar ook dan kan je altijd uit je situatie en op die plaats komen waar Hij je bedoeld had. Zijn leven en herstel ontvangen en doorgeven.

Op de terugweg naar Amsterdam reed ik op de A1 en de wisselstrook bij Muiden was net open gegaan. Snel besloot ik daar nog op te gaan en wat geeft het dan een heerlijk gevoel wanneer jij kan doorrijden en op de banen naast je rijdt het zeer langzaam. Echt zo'n gevoel van "yes" fantastisch, "zie mij eens lekker gaan". Kent u of jij dat gevoel of ben ik de enige. Ik denk dat we dat allemaal wel herkennen op de één of andere manier.

Direct was daar de gedachte aan die keren dat ik verkeerd gekozen had en op de verkeerde stroken reed of dat net na het moment dat ik passeerde de wisselstrook open ging en de anderen mij allemaal met dat "yes"gevoel passeerde. Wat voelde ik mij op die momenten soms boos of geïrriteerd en machteloos. Ik wilde daar ook zo graag rijden maar daar stond ik in de file en kon geen kant op. Afwachten maar hoelang het zou gaan duren. Medelijden had ik dan wel eens met mijzelf en ik hoopte dat op de één of andere manier de weg gebaand zou worden zodat ik een vrije doorgang had. Ik denk dat ook velen dit machteloze gevoel wel herkennen en ik ook nu weer niet de enige ben.

Die ander jouw hand toesteken
In de jaren op de wallen ben ik veel vrouwen tegen gekomen die elk op hun eigen wijze mij vertelden hoe ze het gevoel hadden dat het leven aan hen voorbij ging. Dat ze op een weg zaten waar ze het gevoel hadden stil te staan. Machteloosheid, boosheid, teleurstelling, frustratie en verdriet overheersten vaak. En soms hadden ze zelfs de moed al bijna opgegeven na een leven lang te hebben moeten overleven dat er eens iemand zou komen om de weg te banen naar het werkelijke leven. Op het moment dat ik dit schreef komt er een berichtje binnen op mijn telefoon; "Frits de duivel komt mij halen, shit iedereen is boos op mij" en dan de vraag, "volgens mij is iedereen boos op mij". Uiteraard heb ik direct contact opgenomen en hebben we even gepraat en een afspraak gemaakt. Haar leven is al jaren een hel en het lijkt aan haar voorbij te gaan maar als zij het niet meer kan geloven dan geloof ik voor haar en als zij niet meer kan knokken dan knok ik voor haar.


Van de week zei een jonge Oost Europese vrouw tegen mij; "als ik met jou gesproken heb dan kan ik weer even door, het tilt mij op en brengt mij boven mijn omstandigheden uit".

Dit is wat wij willen brengen in de redlight, Zijn leven aan hen die niet meer leven kunnen of soms niet meer willen.

Mocht u of jij dat leven nodig hebben? Nodig Hem dan uit in jouw pijn en verdriet. Hij wil komen in jouw teleurstellingen die je zo vaak blokkeren. Luister dan naar dit bijzondere lied 308 uit de bundel van Opwekking. En natuurlijk mag je altijd contact met opnemen.

Helpt u mee ons te helpen en die ander 
een hand toe te kunnen steken?

Giften kunnen naar: NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE                   
Vrienden worden kan via: de site van Bright Fame 
U krijgt dan gratis een boek naar keuze van Maria Genova of Jane Lasonder.
        
Persoonlijke giften o.v.v. Frits op NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE


Wil je op de hoogte blijven van ons werk, volg mij dan op:  






Jacqueline en Frits Rouvoet

Frits Rouvoet
Postbus 12274
1100 AG Amsterdam

+31 6 54985459 
                  +31 20 2602118                   

maandag 16 maart 2015

Redlight de attractie van Amsterdam maar de pijn van de vrouwen

Elke keer wanneer zij mij zag probeerde ze mij te verleiden en als klant te krijgen

Redlight Amsterdam een attractie voor toeristen
Maandagochtend 16 maart om 10:00 uur had ik een afspraak met haar. Nadat ze er niet was op de afgesproken tijd belde ik haar en bleek ze nog in haar bed te liggen. Een kwartiertje later belde ze mij dat ze er met tien minuten zou zijn maar dat bleek een Oost Europese tien minuten te zijn en werden er ruim twintig dus.
Ergens in 2013 heb ik haar leren kennen in de redlight, ze werkt daar op de avond en in de nacht. Elke maal dat wij haar raam passeerden probeerde zij mij te verleiden en voor seks met haar te interesseren. En elke keer legden wij haar uit dat we niet in haar lichaam en in seks met haar waren geïnteresseerd maar dat het ons werkelijk om haarzelf ging. Ze bood zelfs een keer aan toen het erg rustig was dat we dan als vrienden wel even konden vermaken met elkaar. Maar na verloop van tijd had ze dan toch wel door dat het ons serieus om haar ging en hadden we zo af en toe wat leuke gesprekjes. 

“Verleden jaar voor de zomer vertelde ze ons dat ze terug ging naar haar land en niet meer terug zou komen. Wij hopen dan altijd dat het ook zo is, omdat in veel gevallen bekend is dat ze in een andere plaats of land aan het werk gaan. We gunnen het ze zo dat ze dan ook echt weer thuis kunnen zijn met hun familie.” Maar ineens in februari van dit jaar was ze er weer. Teleurgesteld dat ze voor een tijdje weer moest werken omdat ze het in haar thuisland niet kon vinden.                        

Belastingschuld

Al gauw vroeg ze mij hoe het zat met haar belasting want er lag een fikse aanslag. Vanmorgen keken we er samen even naar en belde ik met het belastingkantoor en dat was wel even schrikken. We gaan zeker over de ton heen. Over 2012, 2013 en 2014 was nog nooit belasting betaald terwijl zij wel een boekhouder heeft en betaald maar een aangifte is nog nooit bij de belasting binnen gekomen. Dat betekent dat we op korte termijn met de belasting om tafel gaan en een volledig overzicht gaan krijgen. Voor veel van de meisjes geldt; geen bericht is goed bericht. Brieven van de belasting kunnen ze in de regel niet lezen want die zijn in het Nederlands. Regelmatig zien we dat boekhouders rondom de prostituees er een rommeltje van maken.

Tranen om haar trouwfoto's

Deze vrouw vertelde mij ook vanmorgen wat meer over haar leven en liet mij foto's zien van haar familie en trouwfoto's. Terwijl we samen de foto's bekeken kwamen de tranen in haar ogen en zat ze stilletjes te huilen. Ze zag zelf heel duidelijk het verschil hoe gelukkig ze er daar uitzag in haar mooie bruidsjurk en hoe ze zich nu voelde. Waarom ze nu precies bij hem weg is werd mij nog niet helemaal duidelijk maar nu werkt ze als prostituee om voor haar twee kinderen te kunnen zorgen. Graag wil ze hiermee stoppen en samen met haar kinderen zijn. Binnenkort zullen we eens kijken of dat mogelijk is maar eerst eens met de belasting om tafel zitten.


Roemenië

Verleden week was ik een aantal dagen in Roemenië, de voornaamste reden dat ik daar was om te spreken met een vrouw van wie ik denk dat zij een goede contactpersoon zou zijn voor ons.  
We hebben onze verwachtingen naar elkaar uitgesproken en besloten stap voor stap met elkaar op weg te gaan. Naast deze gesprekken had ze een interview geregeld dat over heel Roemenië wordt uitgezonden. Tevens een mooie ontmoeting met iemand die we al kenden van verleden jaar. Ze werkt nu in een opvang voor vrouwen en gaat wekelijks met een team de straat op om de prostituees te ontmoeten. Het was goed om te zien hoe zij na onze ontmoetingen van verleden jaar hier mee door is gegaan en op haar plaats is gekomen.

Twee maal zijn we even in de avond op straat geweest en hadden contact met een 25-jarige vrouw, ze is moeder van twee jonge kinderen en als gipsy komt ze gewoonweg niet in aanmerking voor een baan. Het werk wat er is gaat in eerste instantie naar de Roemenen. Ze vindt het verschrikkelijk om 's avonds op straat te moeten werken met het risico om herkend te worden en overdag moeder te zijn. We hebben best wel een tijd met haar gesproken en ze was zichtbaar geraakt toe ik haar geld gaf voor haar kinderen. De tranen stonden in haar ogen en begonnen te rollen toen ze van mijn collegaatje een hug kreeg. Wij hebben zo snel ons oordeel klaar over al deze vrouwen maar achter al die zogenaamd lachende gezichten gaan heel wat verhalen schuil waar bijna niemand interesse voor heeft. 

Laatst zei een uitgestapte vrouw in Amsterdam mij; "Frits, wij zijn de attractie van Amsterdam. Iedereen verdient aan ons en denkt dat wij dit allemaal leuk vinden maar niemand kent ons echt".

Helpt u mee ons te helpen?

Giften kunnen naar: NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE                   
Vrienden worden kan via: de site van Bright Fame U krijgt dan gratis een boek naar keuze van Maria Genova of Jane Lasonder.
        
Persoonlijke giften o.v.v. Frits op NL53 INGB 0004 1039 12 van STICHTING BLOOD-N-FIRE

Wil je op de hoogte blijven van ons werk, volg mij dan op:  





Jacqueline en Frits Rouvoet
Frits Rouvoet

Postbus 12274

1100 AG Amsterdam

+31 6 54985459 
                  +31 20 2602118